บทที่ 30 ความเหินห่าง (03)

“พ่อคะหนูขอร้อง” เสียงเว้าวอนปานจะขาดใจดังชัด ทำให้กฤตต้องดึงสายตากลับมามอง

             “ทำไมล่ะลูก ทำไมต้องยอม ทำไมต้องทน” เขาร้องถามอย่างไม่เข้าใจในเหตุผล

             ความเงียบเริ่มปกคลุม อีกคำถามจากบิดา สาวเจ้าไม่สามารถตอบได้เลย มีเพียงน้ำตาเป็นคำตอบสื่อได้ถึงความลำบากใจ และเอาแต่ส่ายหน้าไปมา ไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ